بساطِ دلبرانه ی مربوط به اردیبهشت حرف پهن شد ... تازه به سرآغازِ عشق رسیده ایم ... التهابِ عجیبی میانِ دلم برپاست ... یک احساسِ متفاوت ... یک بیقراریِ ناب ... ! انگار قرار است اتفاقاتِ خوبی بیُفتَد ... بادهایِ ب

بار الهی

مهربانیت همانند امواج دریا پی در پی، ساحل وجودم را در بر میگیرد...

و به دستِ قدرت تو، تمام تیرهای بلا شکسته میشود...

تو هر زمان با من و در کنار من بوده ایی

و من در "گهواره ی" محبتت چه آسوده آرام گرفته ام...

پس ای "خدای" مهربانم...

به ذکر نام زیبایت و مربوط به نیایش حرف لحظه هایت،

وجود زمینیَم را ملکوتی گردان...

تا آنچه تو میخواهی باشم

و از آنچه من هستم "رها" شوم، که تو...

بی نیاز و من "غرق" نیازم.

گاهی آدم میمونه باید یه چیزایی رو زود تجربه کنه یا نه؟!؟! عجولم و دوست دارم هرچیزی رو در سریعترین زمان ممکن تجربه کنم اما سفری که رفتیم تجربه ای متفاوت از تمام مسافرتهای قبلی بود و شاید این تفاوت بخ

چند سال بعد ، خیلی بعد ، همه ی درگیری ها و مشغله های به هم رسیدنمان تمام شده .. همه ی این سختی ها و بالا و پایین شدن های این مسیر ناهموار .. آسان نیست به هم رسیدن دو عاشق .. قرار هم نبوده آس

آن عشق که در پرده بماند به چه ارزد؟ عشق است و همین لذت اظهار و دگر هیچ... --------------------------- پاییز اومده توی خیابون راه بری باد بپیچه لای موهات خنکیش بزنه به صورتت اما تو قلبت گرم باشه،